Showing posts with label توریسم. Show all posts
Showing posts with label توریسم. Show all posts
«وساك» مقدس‌ترين روز براي يك بودايي است. در اين روز سه واقعه مهم تولد، رسيدن به اشراق و مرگ بودا اتفاق افتاده است.
طبق عقيده بودائيان، اين روز ارتباطي با خدا يا نجات دهنده (كه پيروان ديگر مذاهب به آن اعتقاد دارند) ندارد. روز وساك روز تولد «سدارته كتمه» يا «بودا» به‌عنوان يك انسان درسال563 قبل ازميلاد مسيح است.
سدارته كتمه اين شاهزاده هندي با ترك علايق دنيوي و رياضت در همين روز در حالي كه زير درخت بودي (روشني) در حال مراقبه به سر مي‌برد به روشني يا اشراق رسيد. او در اين روز به مقام بودايي، بالاترين مقام روحاني كه يك انسان مي‌تواند از طريق ترك علايق دنيوي بدان دست يابد رسيد.
از همين رو بودائيان، اين روز را روز احترام به بودا و درك آموزشهاي وي مبني بر والايي و برتري انسان مي‌دانند و معتقدند كه درك حقيقت زندگي به نفع خود و جامعه است.
بودائيان سريلانكايي به مواردي كه در بالا ذكر شد معتقد بوده و نيز بر اين باورند كه در اين روز اتفاقاتي در رابطه با جزيره سيلان رخ داده است.
نحوه برگزاري جشن وساك:
پيروان بودا در سيلان شب چهاردهم ذيحجه هر سال را با چراغاني و نورافشاني در سطح شهر گرامي مي‌دارند. جوانان در اين شب در خيابانها به شادي و سرور مي‌پردازند و بزرگترها در معابد در مقابل بت‌هاي بودا، سر احترام فرود مي‌آورند و به راز و نياز و طلب آمرزش و هدايت مشغول مي‌شوند.
هنرمندان لوسترهاي توليد دست هنرمند خود را كه سمبل نور و هدايت و يادآور لحظة به اشراق و روشني رسيدن بوداست، را در معرض ديد عموم قرارمي‌دهند. دسته‌هاي مذهبي با ماسك‌هاي مختلف (حيوان، هيولا و...) در حالي كه شمع‌هاي بزرگي در دست مي‌گيرند، پاي‌كوبان و رقص‌كنان گرد شهر مي‌چرخند و از معبدي به معبد ديگر مي‌روند.
دراين روز طبالان و نوازندگان با نواختن آهنگ‌هاي محلي، شادي و شعف اين دسته‌ها را مضاعف مي‌كنند. نت موسيقي آنها مفهوم خاصي ندارد و كسي چيزي از آن درك نمي‌كند. آنها به تقليد از اجداد خود بر آلات موسيقي مي‌كوبند و تعدادي نيز همانند پرده‌خوان‌هاي مذهبي ايراني با برپاكردن تابلوهاي چندين متري كه نشانگر مقاطع مختلف چرخه زندگي بوداست، آن را براي افراد حاضر در محل، تشريح مي‌كنند.
متجددين غرب‌زده نيز در گوشه و كنار با برپاكردن كنسرت‌هاي نيمه مدرن و دعوت از رقاصه‌ها و خوانندگان مشهور، اين روز را گرامي مي‌دارند.
مردم در اين روزها كارت‌هاي تبريك با تصاوير بودا را خريده و براي يكديگر ارسال مي‌كنند. وساك براي عامه مردم چيزي بيش از يك جشن بزرگ كه همراه با رقص‌هاي سنتي و چراغاني معابد و معابر است، نيست. در حالي كه اين روز از ديد آگاهان دين، تفسير عميقي از نظام هستي و وجود انسان به عنوان تكامل يافته‌ترين موجود زمين است كه خود به تنهايي سرنوشت خير و شر خود را رقم مي‌زند و درد و رنج را براي خود مي‌آفريند يا از آن خلاصي مي‌يابد.
طبق عقيده بودائيان، اين روز ارتباطي با خدا يا نجات دهنده (كه پيروان ديگر مذاهب به آن اعتقاد دارند) ندارد. روز وساك روز تولد «سدارته كتمه» يا «بودا» به‌عنوان يك انسان درسال563 قبل ازميلاد مسيح است.
سدارته كتمه اين شاهزاده هندي با ترك علايق دنيوي و رياضت در همين روز در حالي كه زير درخت بودي (روشني) در حال مراقبه به سر مي‌برد به روشني يا اشراق رسيد. او در اين روز به مقام بودايي، بالاترين مقام روحاني كه يك انسان مي‌تواند از طريق ترك علايق دنيوي بدان دست يابد رسيد.
از همين رو بودائيان، اين روز را روز احترام به بودا و درك آموزشهاي وي مبني بر والايي و برتري انسان مي‌دانند و معتقدند كه درك حقيقت زندگي به نفع خود و جامعه است.
بودائيان سريلانكايي به مواردي كه در بالا ذكر شد معتقد بوده و نيز بر اين باورند كه در اين روز اتفاقاتي در رابطه با جزيره سيلان رخ داده است.
نحوه برگزاري جشن وساك:
پيروان بودا در سيلان شب چهاردهم ذيحجه هر سال را با چراغاني و نورافشاني در سطح شهر گرامي مي‌دارند. جوانان در اين شب در خيابانها به شادي و سرور مي‌پردازند و بزرگترها در معابد در مقابل بت‌هاي بودا، سر احترام فرود مي‌آورند و به راز و نياز و طلب آمرزش و هدايت مشغول مي‌شوند.
هنرمندان لوسترهاي توليد دست هنرمند خود را كه سمبل نور و هدايت و يادآور لحظة به اشراق و روشني رسيدن بوداست، را در معرض ديد عموم قرارمي‌دهند. دسته‌هاي مذهبي با ماسك‌هاي مختلف (حيوان، هيولا و...) در حالي كه شمع‌هاي بزرگي در دست مي‌گيرند، پاي‌كوبان و رقص‌كنان گرد شهر مي‌چرخند و از معبدي به معبد ديگر مي‌روند.
دراين روز طبالان و نوازندگان با نواختن آهنگ‌هاي محلي، شادي و شعف اين دسته‌ها را مضاعف مي‌كنند. نت موسيقي آنها مفهوم خاصي ندارد و كسي چيزي از آن درك نمي‌كند. آنها به تقليد از اجداد خود بر آلات موسيقي مي‌كوبند و تعدادي نيز همانند پرده‌خوان‌هاي مذهبي ايراني با برپاكردن تابلوهاي چندين متري كه نشانگر مقاطع مختلف چرخه زندگي بوداست، آن را براي افراد حاضر در محل، تشريح مي‌كنند.
متجددين غرب‌زده نيز در گوشه و كنار با برپاكردن كنسرت‌هاي نيمه مدرن و دعوت از رقاصه‌ها و خوانندگان مشهور، اين روز را گرامي مي‌دارند.
مردم در اين روزها كارت‌هاي تبريك با تصاوير بودا را خريده و براي يكديگر ارسال مي‌كنند. وساك براي عامه مردم چيزي بيش از يك جشن بزرگ كه همراه با رقص‌هاي سنتي و چراغاني معابد و معابر است، نيست. در حالي كه اين روز از ديد آگاهان دين، تفسير عميقي از نظام هستي و وجود انسان به عنوان تكامل يافته‌ترين موجود زمين است كه خود به تنهايي سرنوشت خير و شر خود را رقم مي‌زند و درد و رنج را براي خود مي‌آفريند يا از آن خلاصي مي‌يابد.
سلام دوستان
این روزها سریلانکا اوضاع سیاسی داخلی جالبی داره ! کلی آدم مهم میان و میرن و کلا جای جالبی شده !
امروز وزیر امور خارجه انگلستان و فرانسه اینجا هستند تا از دولت سریلانکا بخوان که جنگو متوقف کنه ! من نمیدونم که چرا اینا مخالف این جنگ هستند اما چیزی که برام جالبه اینه که همین جنگ و تجزیه طلبی هر روز بیشتر از دیروز این کشورو تضعیف میکنه .
اگر این جنگ تموم بشه میتونید روی این کشور به عنوان یک مالزی و یا حتی سنگاپور جدید حساب کنید .
مردم سخت کوشی داره و خیلی علاقه به پیشرفت دارند .
موقعیت جغرافیایی خوبی داره و جاذبه های گردشگری محشری داره و وقتی که جنگشون تموم بشه زود پیشرفت میکنند .
----------
این روزها یک سری پوستر ضد آمریکایی و ضد انگلیسی زدند به در و دیوار که جالبه !
ببینید :
این روزها سریلانکا اوضاع سیاسی داخلی جالبی داره ! کلی آدم مهم میان و میرن و کلا جای جالبی شده !
امروز وزیر امور خارجه انگلستان و فرانسه اینجا هستند تا از دولت سریلانکا بخوان که جنگو متوقف کنه ! من نمیدونم که چرا اینا مخالف این جنگ هستند اما چیزی که برام جالبه اینه که همین جنگ و تجزیه طلبی هر روز بیشتر از دیروز این کشورو تضعیف میکنه .
اگر این جنگ تموم بشه میتونید روی این کشور به عنوان یک مالزی و یا حتی سنگاپور جدید حساب کنید .
مردم سخت کوشی داره و خیلی علاقه به پیشرفت دارند .
موقعیت جغرافیایی خوبی داره و جاذبه های گردشگری محشری داره و وقتی که جنگشون تموم بشه زود پیشرفت میکنند .
----------
این روزها یک سری پوستر ضد آمریکایی و ضد انگلیسی زدند به در و دیوار که جالبه !
ببینید :
برای دیدن عکس بزرگتر روی تصویر کلیک کنید!
نبرد با ببرهاي تاميل مهمترين چالش سياسي در سريلانكا
مبارزه با سازمان شورشي و مسلح موسوم به ببرهاي آزاديبخش تاميل ايلام ( (Liberation Tigers of Tamil Eelamمهمترين چالش سياسي در سريلانكا است.
اين گروه شورشي در سال ۱۹۷۵ميلادي پس از اصلاح قانون اساسي سريلانكا در سال ۱۹۷۲ميلادي و در اعتراض به معرفي زبان سينهالي به عنوان زبان رسمي در اين كشور ظهور يافت و به مبارزه با دولت سريلانكا پرداخت.
ببرهاي تاميل براي دستيابي به سرزمين مستقل براي اقليت تاميل‌نشين در شمال سريلانكا كه ۲/۵ميليون تاميلي تبار را در خود جاي داده است مبارزه مي‌كند.
به ادعاي اين گروه، اقوام سينهالي كه اكثريت را در سريلانكا در اختيار دارند نسبت به اقوام تاميلي تبعيض قايل مي‌شوند.
ببرهاي تاميل همچنين ايالت مهم "جفنا" در شمال سريلانكا را تحت كنترل خود دارند.
سازمان ببرهاي آزاديبخش تاميل با ۳۴دفتر در كشورهاي جهان بويژه كشور هاي اروپايي و شش هزار كادر مسلح در امر قاچاق سلاح، نيروي انساني، مواد مخدر جمع آوري پول فعاليت دارند.
اقدامات خشن نظير بمب‌گذاري ها، عمليات انتحاري و فعاليت‌هاي تروريستي ببرهاي تاميل، محكوميت سازمان‌ها، مجامع بين‌المللي و كشورهاي بزرگ از جمله هند، ژاپن، آمريكا، كانادا، انگليس، آلمان را در پي داشته و اين سازمان اكنون به عنوان يك سازمان تروريستي شناخته مي‌شود.
به‌رغم تلاش‌هاي بين‌المللي و حمايت جهاني و نيز فشارهاي كشورهاي قدرتمند براي برقراري صلح در سريلانكا تاكنون اين امر محقق نشده است.
كارشناسان سياسي عدم توافق احزاب اصلي سريلانكا با يكديگر در مقابل ببرهاي تاميل و نيز عدول نكردن اين سازمان از مواضع خود مبني بر مبارزه جهت تاسيس دولت مستقل تاميل را دو عامل عمده در ادامه جنگ داخلي كه از زمان آغاز تا كنون ۷۰هزار كشته بر جاي گذاشته است ،عنوان مي‌كنند.
احزاب سياسي در سريلانكا
سياست يكي از اجزاي تشكيل‌دهنده زندگي مردم سريلانكا است و از اين امر به عنوان يكي از خصوصيات ملي آنان نام برده مي‌شود.
علاقه‌مندي مردم سريلانكا به سياست سبب بوجود آمدن احزاب و گروههاي مختلف سياسي در اين كشور شده است.
در سريلانكا دو حزب اصلي "متحد ملي" و "اتحاد ملي" و چند حزب مهم ديگر از حزب آزادي سوسياليستي سريلانكا(اس.اي.اف.اس.پي)، حزب دمكراتيك سريلانكا (اي.پي.پي)، جبهه خلق آزاديبخش(جي.وي.پي)، حزب سوسياليست(ال.اس.اس.پي)، حزب كمونيست(سي.پي)، حزب فدرال (اف.پي)، جبهه متحد خلق(ام.اف.پي)، كنگره تاميل(تي.سي) به فعاليت سياسي مشغول هستند.
قانون اساسي در سريلانكا
نخستين قانون اساسي سريلانكا در سال ۱۹۴۷ميلادي و پيش از استقلال اين كشور طرح ريزي شد.
در اولين انتخاباتي كه بر اساس قانون اساسي انجام گرفت آقاي "سنانايكه" به نخست وزيري انتخاب و با تشكيل هيات وزيران اختيارات سابق انگليس در زمينه امور خارجي و دفاع به مقامات سريلانكايي واگذار شد.
به موجب اين قانون اساسي،مقام تشريفاتي فرمانداري كل به نماينده پادشاه انگليس داده شد.
دومين قانون اساسي سريلانكا در سال ۱۹۷۲ميلادي به تصويب رسيد و بر اساس آن سريلانكا تبديل به يك كشور جمهوري شد و نام آن از "سيلان" به سريلانكا تغيير يافت.
بر اساس اين قانون اساسي، رييس جمهوري فاقد اختيارات بوده و قدرت در دست نخست وزير متمركز شد.
رييس جمهوري به جاي حكمران انگليس تعيين شد و بدين ترتيب سريلانكا به استقلال كامل دست يافت.
در سال ۱۹۷۷ميلادي با انجام اصلاحاتي در قانون اساسي،قدرت از مقام نخست وزيري به مقام رياست جمهوري انتقال يافت.
بر اساس قانون اساسي سريلانكا، رييس جمهوري اختيار دارد كه به عزل و نصب نخست وزير و ساير وزرا پرداخته و يا مسووليت و اداره هر وزارتخانه را به تشخيص و صلاحديد خود برعهده گيرد.
رييس جمهوري همچنين مي‌تواند مجلس را منحل و انتخابات جديد برگزار كند.
رسانه‌هاي گروهي در سريلانكا
سريلانكا جزء آخرين كشورهاي آسيايي بود كه از شبكه تلويزيويي برخوردار شد و براي مدت ۱۰سال (از ۱۹۸۲تا ۱۹۹۲ميلادي)تنها دو شبكه تلويزيوني در اين كشور فعال بودند.
اما در فاصله سالهاي ۱۹۹۲تا ۱۹۹۴ميلادي چهار شبكه تلويزيوني ديگر به آنها اضافه گرديد و در حال حاضر اين كشور داراي شش شبكه تلويزيوني است كه يكي از آنها(روپاواهيني) دولتي است.
شبكه ديگري بنام "اي.تي.ان"(شبكه تلويزيوني مستقل) و چهار شبكه ديگر بنام‌هاي "ام.تي.وي"، "تي.ان.ال"، "اي.تي.وي ،"۱اي.وتي.وي "۲وابسته به شركت‌هاي خصوصي هستند.
سريلانكا جزء‌نخستين كشورهاي آسيايي بود كه در تاريخ ۲۲فوريه ۱۹۲۴ميلادي صاحب شبكه پخش راديويي شد.
شبكه‌هاي راديويي و تلويزيوني در سريلانكا هم‌اكنون گسترش فراواني يافته و شمار آنها به ۱۵شبكه مي‌رسد.
برنامه اغلب شبكه‌هاي راديويي متنوع، مناسب و با فرهنگ و سنن و مذهب اكثريت بودايي، اقليت‌هاي هندو، مسلمان و مسيحي تهيه مي‌گردد.
اين شبكه‌ها با توجه به تعدد زبان رسمي موجود برنامه‌هاي خود را به زبان هاي سينهالي، انگليسي و تاميل تقيسم‌بندي نموده و علاوه بر برنامه‌هاي عمومي ساعاتي از روز را به پخش برنامه‌هاي مذهبي در اختيار مسلمانان، مسيحيان و هندوها قرار مي‌دهند.
راديو دولتي سريلانكا برنامه‌هايي نيز به زبان‌هاي اردو، مالايا، هندي پخش مي‌كند.
شبكه‌هاي راديويي خصوصي در سريلانكا نيز با تعقيب اهداف تجاري برنامه هاي خود را به زبان‌هاي سينهالي، انگليسي و تاميل پخش مي‌كنند.
اتحاديه روزنامه‌هاي سيلان يا "ليك هاوس"، گروه مطبوعاتي "اوپايل" ( ،(opailگروه مطبوعاتي "ويجايا"( ،(Wijayaموسسه مطبوعاتي اكسپرس و گروه انتشاراتي ليدر پنج گروه عمده مطبوعاتي در سريلانكا را شامل مي‌شوند.
علاوه بر آنها موسسات و مراكز مطبوعاتي كوچك نيز روزنامه و مجلات متعددي را به صورت روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه به زبان‌هاي سينهالي، و تاميل با موضوعات متنوع منتشر مي‌كنند.
سريلانكا همچنين داراي دو خبرگزاري است. خبرگزاري "لانكا پواث"(Puvath (Lankaكه آژانس خبري ملي كشور است و خبرگزاري ديگر "پرس تراست سيلان" ( (Press Trust of Cylonاست.
دفاتر اصلي اين دو خبرگزاري در شهر كلمبو واقع شده و شعباتي نيز در ديگر شهرهاي اين كشور دارند.
سريلانكا جزيره‌اي براي تمام فصول
گوناگوني آب وهوايي در سريلانكا اين كشور را به"جزيره‌اي براي تمام فصول" تبديل كرده است.
نزديكي سريلانكا به خط استوا سبب شده است كه فصول مختلف به معني واقعي در اين كشور مشاهده‌نشود و درجه حرارت در تمام مدت سال در اين كشور تقريبا بين ۲۸تا ۳۲درجه سانتيگراد باشد.
نواحي جنوب و جنوب غربي سريلانكا داراي آب وهواي گرم و مرطوب و مناطق شمالي و شرقي اين جزيره گرم و خشك است.
آب وهواي نواحي مركزي سريلانكا كه كوهستاني است معتدل مي‌باشد.
سريلانكا همچنين در معرض وزش دو نوع باد موسمي قرار دارد كه نتيجه وزش چنين بادهايي اعتدال هوا و ريزش باران است.
سريلانكا كشوري با اسم‌هاي متفاوت
واژه سريلانكا در زبان سانسكريت به معناي "جزيره باشكوه" است.
در ادبيات برهمني نام اين كشور به نام "لانكا"( (Lankaو در يونان و رم باستان به نام "تاپ روبان"( (Taprobaneو تاجران و دريانوردان نيز اين كشور را "سيلان" و اعراب اين جزيره را سرانديب يا "سرانديبيتي" مي‌ناميدند.
پرتغالي‌ها نيز براي اين كشور نام "زيلان"( (Zaylanرا برگزيدند.
سرانجام اين كشور در سال ۱۹۷۲ميلادي به سريلانكا تغيير نام يافت.
ادامه دارد...
مبارزه با سازمان شورشي و مسلح موسوم به ببرهاي آزاديبخش تاميل ايلام ( (Liberation Tigers of Tamil Eelamمهمترين چالش سياسي در سريلانكا است.
اين گروه شورشي در سال ۱۹۷۵ميلادي پس از اصلاح قانون اساسي سريلانكا در سال ۱۹۷۲ميلادي و در اعتراض به معرفي زبان سينهالي به عنوان زبان رسمي در اين كشور ظهور يافت و به مبارزه با دولت سريلانكا پرداخت.
ببرهاي تاميل براي دستيابي به سرزمين مستقل براي اقليت تاميل‌نشين در شمال سريلانكا كه ۲/۵ميليون تاميلي تبار را در خود جاي داده است مبارزه مي‌كند.
به ادعاي اين گروه، اقوام سينهالي كه اكثريت را در سريلانكا در اختيار دارند نسبت به اقوام تاميلي تبعيض قايل مي‌شوند.
ببرهاي تاميل همچنين ايالت مهم "جفنا" در شمال سريلانكا را تحت كنترل خود دارند.
سازمان ببرهاي آزاديبخش تاميل با ۳۴دفتر در كشورهاي جهان بويژه كشور هاي اروپايي و شش هزار كادر مسلح در امر قاچاق سلاح، نيروي انساني، مواد مخدر جمع آوري پول فعاليت دارند.
اقدامات خشن نظير بمب‌گذاري ها، عمليات انتحاري و فعاليت‌هاي تروريستي ببرهاي تاميل، محكوميت سازمان‌ها، مجامع بين‌المللي و كشورهاي بزرگ از جمله هند، ژاپن، آمريكا، كانادا، انگليس، آلمان را در پي داشته و اين سازمان اكنون به عنوان يك سازمان تروريستي شناخته مي‌شود.
به‌رغم تلاش‌هاي بين‌المللي و حمايت جهاني و نيز فشارهاي كشورهاي قدرتمند براي برقراري صلح در سريلانكا تاكنون اين امر محقق نشده است.
كارشناسان سياسي عدم توافق احزاب اصلي سريلانكا با يكديگر در مقابل ببرهاي تاميل و نيز عدول نكردن اين سازمان از مواضع خود مبني بر مبارزه جهت تاسيس دولت مستقل تاميل را دو عامل عمده در ادامه جنگ داخلي كه از زمان آغاز تا كنون ۷۰هزار كشته بر جاي گذاشته است ،عنوان مي‌كنند.
احزاب سياسي در سريلانكا
سياست يكي از اجزاي تشكيل‌دهنده زندگي مردم سريلانكا است و از اين امر به عنوان يكي از خصوصيات ملي آنان نام برده مي‌شود.
علاقه‌مندي مردم سريلانكا به سياست سبب بوجود آمدن احزاب و گروههاي مختلف سياسي در اين كشور شده است.
در سريلانكا دو حزب اصلي "متحد ملي" و "اتحاد ملي" و چند حزب مهم ديگر از حزب آزادي سوسياليستي سريلانكا(اس.اي.اف.اس.پي)، حزب دمكراتيك سريلانكا (اي.پي.پي)، جبهه خلق آزاديبخش(جي.وي.پي)، حزب سوسياليست(ال.اس.اس.پي)، حزب كمونيست(سي.پي)، حزب فدرال (اف.پي)، جبهه متحد خلق(ام.اف.پي)، كنگره تاميل(تي.سي) به فعاليت سياسي مشغول هستند.
قانون اساسي در سريلانكا
نخستين قانون اساسي سريلانكا در سال ۱۹۴۷ميلادي و پيش از استقلال اين كشور طرح ريزي شد.
در اولين انتخاباتي كه بر اساس قانون اساسي انجام گرفت آقاي "سنانايكه" به نخست وزيري انتخاب و با تشكيل هيات وزيران اختيارات سابق انگليس در زمينه امور خارجي و دفاع به مقامات سريلانكايي واگذار شد.
به موجب اين قانون اساسي،مقام تشريفاتي فرمانداري كل به نماينده پادشاه انگليس داده شد.
دومين قانون اساسي سريلانكا در سال ۱۹۷۲ميلادي به تصويب رسيد و بر اساس آن سريلانكا تبديل به يك كشور جمهوري شد و نام آن از "سيلان" به سريلانكا تغيير يافت.
بر اساس اين قانون اساسي، رييس جمهوري فاقد اختيارات بوده و قدرت در دست نخست وزير متمركز شد.
رييس جمهوري به جاي حكمران انگليس تعيين شد و بدين ترتيب سريلانكا به استقلال كامل دست يافت.
در سال ۱۹۷۷ميلادي با انجام اصلاحاتي در قانون اساسي،قدرت از مقام نخست وزيري به مقام رياست جمهوري انتقال يافت.
بر اساس قانون اساسي سريلانكا، رييس جمهوري اختيار دارد كه به عزل و نصب نخست وزير و ساير وزرا پرداخته و يا مسووليت و اداره هر وزارتخانه را به تشخيص و صلاحديد خود برعهده گيرد.
رييس جمهوري همچنين مي‌تواند مجلس را منحل و انتخابات جديد برگزار كند.
رسانه‌هاي گروهي در سريلانكا
سريلانكا جزء آخرين كشورهاي آسيايي بود كه از شبكه تلويزيويي برخوردار شد و براي مدت ۱۰سال (از ۱۹۸۲تا ۱۹۹۲ميلادي)تنها دو شبكه تلويزيوني در اين كشور فعال بودند.
اما در فاصله سالهاي ۱۹۹۲تا ۱۹۹۴ميلادي چهار شبكه تلويزيوني ديگر به آنها اضافه گرديد و در حال حاضر اين كشور داراي شش شبكه تلويزيوني است كه يكي از آنها(روپاواهيني) دولتي است.
شبكه ديگري بنام "اي.تي.ان"(شبكه تلويزيوني مستقل) و چهار شبكه ديگر بنام‌هاي "ام.تي.وي"، "تي.ان.ال"، "اي.تي.وي ،"۱اي.وتي.وي "۲وابسته به شركت‌هاي خصوصي هستند.
سريلانكا جزء‌نخستين كشورهاي آسيايي بود كه در تاريخ ۲۲فوريه ۱۹۲۴ميلادي صاحب شبكه پخش راديويي شد.
شبكه‌هاي راديويي و تلويزيوني در سريلانكا هم‌اكنون گسترش فراواني يافته و شمار آنها به ۱۵شبكه مي‌رسد.
برنامه اغلب شبكه‌هاي راديويي متنوع، مناسب و با فرهنگ و سنن و مذهب اكثريت بودايي، اقليت‌هاي هندو، مسلمان و مسيحي تهيه مي‌گردد.
اين شبكه‌ها با توجه به تعدد زبان رسمي موجود برنامه‌هاي خود را به زبان هاي سينهالي، انگليسي و تاميل تقيسم‌بندي نموده و علاوه بر برنامه‌هاي عمومي ساعاتي از روز را به پخش برنامه‌هاي مذهبي در اختيار مسلمانان، مسيحيان و هندوها قرار مي‌دهند.
راديو دولتي سريلانكا برنامه‌هايي نيز به زبان‌هاي اردو، مالايا، هندي پخش مي‌كند.
شبكه‌هاي راديويي خصوصي در سريلانكا نيز با تعقيب اهداف تجاري برنامه هاي خود را به زبان‌هاي سينهالي، انگليسي و تاميل پخش مي‌كنند.
اتحاديه روزنامه‌هاي سيلان يا "ليك هاوس"، گروه مطبوعاتي "اوپايل" ( ،(opailگروه مطبوعاتي "ويجايا"( ،(Wijayaموسسه مطبوعاتي اكسپرس و گروه انتشاراتي ليدر پنج گروه عمده مطبوعاتي در سريلانكا را شامل مي‌شوند.
علاوه بر آنها موسسات و مراكز مطبوعاتي كوچك نيز روزنامه و مجلات متعددي را به صورت روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه به زبان‌هاي سينهالي، و تاميل با موضوعات متنوع منتشر مي‌كنند.
سريلانكا همچنين داراي دو خبرگزاري است. خبرگزاري "لانكا پواث"(Puvath (Lankaكه آژانس خبري ملي كشور است و خبرگزاري ديگر "پرس تراست سيلان" ( (Press Trust of Cylonاست.
دفاتر اصلي اين دو خبرگزاري در شهر كلمبو واقع شده و شعباتي نيز در ديگر شهرهاي اين كشور دارند.
سريلانكا جزيره‌اي براي تمام فصول
گوناگوني آب وهوايي در سريلانكا اين كشور را به"جزيره‌اي براي تمام فصول" تبديل كرده است.
نزديكي سريلانكا به خط استوا سبب شده است كه فصول مختلف به معني واقعي در اين كشور مشاهده‌نشود و درجه حرارت در تمام مدت سال در اين كشور تقريبا بين ۲۸تا ۳۲درجه سانتيگراد باشد.
نواحي جنوب و جنوب غربي سريلانكا داراي آب وهواي گرم و مرطوب و مناطق شمالي و شرقي اين جزيره گرم و خشك است.
آب وهواي نواحي مركزي سريلانكا كه كوهستاني است معتدل مي‌باشد.
سريلانكا همچنين در معرض وزش دو نوع باد موسمي قرار دارد كه نتيجه وزش چنين بادهايي اعتدال هوا و ريزش باران است.
سريلانكا كشوري با اسم‌هاي متفاوت
واژه سريلانكا در زبان سانسكريت به معناي "جزيره باشكوه" است.
در ادبيات برهمني نام اين كشور به نام "لانكا"( (Lankaو در يونان و رم باستان به نام "تاپ روبان"( (Taprobaneو تاجران و دريانوردان نيز اين كشور را "سيلان" و اعراب اين جزيره را سرانديب يا "سرانديبيتي" مي‌ناميدند.
پرتغالي‌ها نيز براي اين كشور نام "زيلان"( (Zaylanرا برگزيدند.
سرانجام اين كشور در سال ۱۹۷۲ميلادي به سريلانكا تغيير نام يافت.
ادامه دارد...
كشور سريلانكا طي سالهاي اخير توانسته است نام خود را در كنار كشورهاي معروف توريستي جهان به ثبت برساند.
اين كشور به لحاظ برخورداري از طبيعت زيبا، پارك‌هاي طبيعي، مناظر باستاني و فرهنگي با تمدن ۳هزار ساله همواره توجه گردشگران زيادي را به خود جلب كرده است.
صنعت گردشگري يكي از منابع ارزي سريلانكا محسوب مي‌شود و پس از نيروي كار، منسوجات و چاي مقام چهارم را داراست.
به عبارتي ديگر صنعت گردشگري، ۲۰درصد توليد ناخالص ملي در سريلانكا را تشكيل مي‌دهد.
آمارهاي موجود، نشان مي‌دهد كه ورود نزديك به ۶۰۰هزار گردشگر در سال به سريلانكا، نزديك به ۶۰۰ميليون دلار براي اين كشور در آمد در پي داشته است.
با اين حال صنعت گردشگري در سريلانكا هم‌اكنون تحت تاثير دو عامل مهم با ركود قابل ملاحظه‌اي مواجه شده است.
جنگ داخلي چندين ساله شورشيان تاميل با دولت سريلانكا و نيز تشديد آن طي سالهاي اخير به عنوان عامل نخست ،ضربه سنگيني را به صنعت گردشگري اين كشور وارد كرده است.
همچنين گسترش دامنه اين درگيري‌ها به مراكز عمومي و شهر كلمبو پايتخت اين كشور و افزايش احساس ناامني مانع از سفر گردشگران خارجي به اين كشور شده است.
اما بر اساس اعلام برخي منابع‌رسمي ، علي رغم وجود اين درگيري‌ها تاكنون هيچ گردشگر خارجي صدمه نديده است و دو طرف درگير تلاش دارند از هرگونه اقدامي كه ممكن است صنعت گردشگري را در اين كشور به خطر اندازد، پرهيز مي‌كنند.
دومين عامل، وقوع سونامي ناشي از زمين لرزه پرقدرت در ۲۶دسامبر سال ۲۰۰۴ميلادي در اقيانوس هند خسارات سنگيني را به صنعت گردشگري سريلانكا وارد كرد.
اثرات مرگبار اين رويداد طبيعي و ترس از وقوع دوباره آن سبب شد تا برخي كشورها به اتباع خود براي سفر كردن به كشورهاي حاشيه اقيانوس هند از جمله سريلانكا هشدار جدي دهند.
مقامات گردشگري در سريلانكا هم‌اكنون براي جبران خسارات به صنعت گردشگري ناشي از كاهش شمار گردشگران و رفع گمان ناامني در مورد اين كشور اقدامات قابل ملاحظه‌اي را در دستور كار خود قرار داده‌اند.
يكي از اين اقدامات دعوت از نمايندگان رسانه‌هاي جمعي برخي كشورها براي پوشش اخبار و معرفي جاذبه‌هاي گردشگري سريلانكا است.
در همين چارچوب به تازگي گروهي از خبرنگاران كشورمان از جمله خبرنگار و عكاس خبرگزاري جمهوري اسلامي(ايرنا) به دعوت وزارت خارجه سريلانكا به اين كشور سفر كردند.
در مدت اين سفر فشرده يك هفته‌اي برخي از مكان‌هاي باستاني و گردشگري سريلانكا مورد مشاهده گروه قرار گرفت.
گزارش پيش رو نگاهي گذرا به سريلانكا و برخي جاذبه‌هاي گردشگري آن دارد:
جزيره سريلانكا با مساحت ۶۵هزار و ۶۲۵كيلومتر مربع در اقيانوس هند در منتهي‌اليه آسياي جنوبي قرار دارد.
سريلانكا در فاصله ۱۹كيلومتري هند واقع و توسط تنگه "پالك" از اين كشور جدا شده است.
اين كشور با ۱۹/۶ميليون نفر جمعيت داراي ۱۹استان و ۲۵شهر بزرگ است.
شهر كلمبو پايتخت و يكي از مهمترين بنادر تجاري سريلانكا در غرب اين جزيره واقع گرديده است.
شهر "جاياوارداناپورا" در ۲۰كيلومتري شرق كلمبو نيز به عنوان پايتخت سياسي سريلانكا در نظر گرفته شده است.
"كندي"، "جفنا"، بندر "ترينكومالي"، "باتيكولا"، "پوتلام"، "دهي والا" ديگر شهرهاي مهم سريلانكا محسوب مي‌شوند.
"روپيه" واحد پول سريلانكا و ميانگين درآمد سالانه اين كشور ۱۰۱۰دلار است.
نيروي كار، منسوجات، چاي، گردشگري و سنگ‌هاي قيمتي عمده صادرات سريلانكا را تشكيل مي‌دهند.
نزديك به ۹۰درصد از مردم سريلانكا نيز باسواد هستند.
تعطيلات رسمي در سريلانكا ۲۶روز است كه سه روز عيد سعيد فطر، عيد قربان و عيد ميلاد پيامبر(ص) نيز تعطيل رسمي اين كشور محسوب مي‌شوند.
اين كشور پس از چندين سال سلطه استعمارگران هلندي، پرتغالي و انگليسي در چهارم فوريه ۱۹۴۸ميلادي به استقلال دست يافت.
طبق قانون اساسي سريلانكا يك جمهوري سوسياليست دمكراتيك در اين كشور برقرار است.
دولت در واقع تلفيقي از سيستم رياست جمهوري و پارلماني است و رييس جمهوري به عنوان مقام اول كشور محسوب مي‌شود.
وي ضمن آنكه فرماندهي ارشد نيروهاي مسلح را بر عهده دارد، رييس دولت نيز محسوب مي‌شود.
انتخاب رييس جمهوري با آراي مردم و براي يك دوره شش ساله است.
رييس جمهوري همچنين مسووليت انتصاب رياست كابينه وزيران را كه متشكل از اعضاي پارلمان است ،بر عهده دارد.
نخست وزير معاون رييس جمهوري محسوب مي‌شود و رهبري حزب حاكم را در مجلس در اختيار دارد.
مجلس سريلانكا ۲۲۵نماينده دارد و دوره نمايندگي شش سال است.
رييس جمهوري از قدرت عزل و نصب نمايندگان مجلس پارلمان برخوردار است و اين توان را دارد كه حداقل يكسال پس از تشكيل مجلس آن را منحل كند.
"ماهيندرا راجپاكسه" رييس جمهوري كنوني سريلانكا در ۲۱نوامبر سال ۲۰۰۵ ميلادي در انتخابات رياست جمهوري به پيروزي دست يافت.
"راتناسيري ميكرماناياكه" نيز هم اكنون مقام نخست وزيري سريلانكا را بر عهده دارد.
"اصل بيطرفي" همواره در سياست خارجي سريلانكا مورد توجه قرار گرفته است و هم اكنون اصل عدم تعهد پايه اصلي سياست خارجي اين كشور را تشكيل مي‌دهد.
عدم دخالت در امور داخلي كشورها، عدم تجاوز و توسل به زور، احترام به حق حاكميت و تماميت ارضي و همزيستي مسالمت آميز از اصول سياست خارجي سريلانكا محسوب مي‌شود.
اين كشور در سال ۱۹۵۵ميلادي به عضويت سازمان ملل متحد در آمد.
سريلانكا همچنين درسازمان‌هايي نظير جنبش عدم تعهد(،(NAMسازمان بين‌المللي انرژي اتمي( ،(IAEAاتحاديه همكاري‌هاي منطقه‌اي جنوب آسيا( ،(SAARKسازمان آموزشي، علمي و فرهنگي سازمان ملل( ،(UNESCOسازمان گردشگري جهاني(،(WTO سازمان بهداشت جهاني( (WHOعضويت دارد.
اقوام و نژادها در سريلانكا
در سريلانكا اقوام و نژادهاي گوناگوني زندگي مي‌كنند كه عبارتند از:
۱نژاد سينهالي( ،(Sinhaleseمهمترين نژاد در سريلانكا و حدود ۷۴درصد كل جمعيت اين كشور را تشكيل مي‌دهند.
سينهالي‌ها از اقوام مردم آريايي هستند كه از شمال هند به سريلانكا مهاجرت كردند.
اقوام سنيهالي بيشتر در مركز و جنوب سريلانكا پراكنده هستند.
۲تاميلي‌ها( (Tamilsاز ديگر نژادهاي مهم در سريلانكا محسوب مي‌شوند و ۱۸ درصد جمعيت اين كشور را در بر مي‌گيرند.
تاميل‌ها به دو دسته "تاميل‌هاي سيلاني"( (Ceylon Tamilsو تاميل هندي ( (Indian Tamilsتقسيم مي‌شوند.
اقوام تاميل كه بزرگترين اقليت نژادي در سريلانكا را تشكيل مي‌دهند بيشتر در ايالت‌هاي شمالي و شمال شرقي ساكن هستند.
"برگر"ها(" ،(Burghersاوراسيان"ها( ،(Eurasiansچيني‌ها و "مالاي"ها نيز يك درصد جمعيت نژادي در سريلانكا را تشكيل مي‌دهند.
زبان مردم سريلانكا
زبان سينهالي در سريلانكا زبان رايج و رسمي است اما مردم اين كشور به زبان‌هاي تاميلي و انگليسي نيز صحبت مي‌كنند.
زبان تاميلي كه تاميل‌ها و مسلمانان به آن تكلم مي‌كنند از زبان‌هاي كهن جهان است.
بالغ بر ۸۰ميليون نفر از تاميل‌ها در هند، سنگاپور، برمه، اندونزي، ويتنام و برخي كشورهاي شرق آسيا به آن تكلم مي‌كنند.
زبان انگليسي نيز با توجه به حضور انگليسي‌ها در گذشته اين كشور به عنوان زبان ارتباطي به رسميت شناخته شده و كاربرد نسبتا مهمي در سريلانكا دارد.
اديان در سريلانكا
طبق قانون اساسي سريلانكا "بوديسم" دين رسمي اين كشور است و بوداييان ۷۰درصد جمعيت اين كشور را تشكيل مي‌دهند.
پيروان مذهب هندو ۱۶درصد، مسيحيان ۷درصد و مسلمانان نيز ۷درصد كل جمعيت سريلانكا را شامل مي‌شوند.
صادرات و واردات سريلانكا
سيستم اقتصادي سريلانكا مبني بر اقتصاد آزاد برنامه‌ريزي شده و سياست ترغيب و توسعه صادرات يكي از هدف‌هاي عمده سياست اقتصادي اين كشور است.
چاي، منسوجات، پوشاك، كائوچو، نارگيل، سنگ‌هاي قيمتي، ادويه‌جات و قهوه منابع اصلي صادرات سريلانكا هستند.
بازارهاي عمده اين كشور انگليس، آمريكا، آلمان، بلژيك، ژاپن، هلند، فرانسه و كشورهاي آسياي ميانه هستند.
عمده‌ترين اقلام وارداتي اين كشور شامل كالاهاي مصرفي(غذا، نوشيدني، برنج، آرد،شكر) كالاهاي واسطه‌اي(نفت، كود ومواد شيميايي) و كالاهاي سرمايه‌گذاري (تجهيزات حمل ونقل، ماشين آلات و مواد ساختماني) كاغذ، تجهيزات پزشكي، دارويي و لوازم برقي است.
ژاپن، هند، هنگ كنگ، كره‌جنوبي، تايوان و آمريكا منابع عمده وارداتي سريلانكا محسوب مي‌شوند.
ادامه دارد...
اين كشور به لحاظ برخورداري از طبيعت زيبا، پارك‌هاي طبيعي، مناظر باستاني و فرهنگي با تمدن ۳هزار ساله همواره توجه گردشگران زيادي را به خود جلب كرده است.
صنعت گردشگري يكي از منابع ارزي سريلانكا محسوب مي‌شود و پس از نيروي كار، منسوجات و چاي مقام چهارم را داراست.
به عبارتي ديگر صنعت گردشگري، ۲۰درصد توليد ناخالص ملي در سريلانكا را تشكيل مي‌دهد.
آمارهاي موجود، نشان مي‌دهد كه ورود نزديك به ۶۰۰هزار گردشگر در سال به سريلانكا، نزديك به ۶۰۰ميليون دلار براي اين كشور در آمد در پي داشته است.
با اين حال صنعت گردشگري در سريلانكا هم‌اكنون تحت تاثير دو عامل مهم با ركود قابل ملاحظه‌اي مواجه شده است.
جنگ داخلي چندين ساله شورشيان تاميل با دولت سريلانكا و نيز تشديد آن طي سالهاي اخير به عنوان عامل نخست ،ضربه سنگيني را به صنعت گردشگري اين كشور وارد كرده است.
همچنين گسترش دامنه اين درگيري‌ها به مراكز عمومي و شهر كلمبو پايتخت اين كشور و افزايش احساس ناامني مانع از سفر گردشگران خارجي به اين كشور شده است.
اما بر اساس اعلام برخي منابع‌رسمي ، علي رغم وجود اين درگيري‌ها تاكنون هيچ گردشگر خارجي صدمه نديده است و دو طرف درگير تلاش دارند از هرگونه اقدامي كه ممكن است صنعت گردشگري را در اين كشور به خطر اندازد، پرهيز مي‌كنند.
دومين عامل، وقوع سونامي ناشي از زمين لرزه پرقدرت در ۲۶دسامبر سال ۲۰۰۴ميلادي در اقيانوس هند خسارات سنگيني را به صنعت گردشگري سريلانكا وارد كرد.
اثرات مرگبار اين رويداد طبيعي و ترس از وقوع دوباره آن سبب شد تا برخي كشورها به اتباع خود براي سفر كردن به كشورهاي حاشيه اقيانوس هند از جمله سريلانكا هشدار جدي دهند.
مقامات گردشگري در سريلانكا هم‌اكنون براي جبران خسارات به صنعت گردشگري ناشي از كاهش شمار گردشگران و رفع گمان ناامني در مورد اين كشور اقدامات قابل ملاحظه‌اي را در دستور كار خود قرار داده‌اند.
يكي از اين اقدامات دعوت از نمايندگان رسانه‌هاي جمعي برخي كشورها براي پوشش اخبار و معرفي جاذبه‌هاي گردشگري سريلانكا است.
در همين چارچوب به تازگي گروهي از خبرنگاران كشورمان از جمله خبرنگار و عكاس خبرگزاري جمهوري اسلامي(ايرنا) به دعوت وزارت خارجه سريلانكا به اين كشور سفر كردند.
در مدت اين سفر فشرده يك هفته‌اي برخي از مكان‌هاي باستاني و گردشگري سريلانكا مورد مشاهده گروه قرار گرفت.
گزارش پيش رو نگاهي گذرا به سريلانكا و برخي جاذبه‌هاي گردشگري آن دارد:
جزيره سريلانكا با مساحت ۶۵هزار و ۶۲۵كيلومتر مربع در اقيانوس هند در منتهي‌اليه آسياي جنوبي قرار دارد.
سريلانكا در فاصله ۱۹كيلومتري هند واقع و توسط تنگه "پالك" از اين كشور جدا شده است.
اين كشور با ۱۹/۶ميليون نفر جمعيت داراي ۱۹استان و ۲۵شهر بزرگ است.
شهر كلمبو پايتخت و يكي از مهمترين بنادر تجاري سريلانكا در غرب اين جزيره واقع گرديده است.
شهر "جاياوارداناپورا" در ۲۰كيلومتري شرق كلمبو نيز به عنوان پايتخت سياسي سريلانكا در نظر گرفته شده است.
"كندي"، "جفنا"، بندر "ترينكومالي"، "باتيكولا"، "پوتلام"، "دهي والا" ديگر شهرهاي مهم سريلانكا محسوب مي‌شوند.
"روپيه" واحد پول سريلانكا و ميانگين درآمد سالانه اين كشور ۱۰۱۰دلار است.
نيروي كار، منسوجات، چاي، گردشگري و سنگ‌هاي قيمتي عمده صادرات سريلانكا را تشكيل مي‌دهند.
نزديك به ۹۰درصد از مردم سريلانكا نيز باسواد هستند.
تعطيلات رسمي در سريلانكا ۲۶روز است كه سه روز عيد سعيد فطر، عيد قربان و عيد ميلاد پيامبر(ص) نيز تعطيل رسمي اين كشور محسوب مي‌شوند.
اين كشور پس از چندين سال سلطه استعمارگران هلندي، پرتغالي و انگليسي در چهارم فوريه ۱۹۴۸ميلادي به استقلال دست يافت.
طبق قانون اساسي سريلانكا يك جمهوري سوسياليست دمكراتيك در اين كشور برقرار است.
دولت در واقع تلفيقي از سيستم رياست جمهوري و پارلماني است و رييس جمهوري به عنوان مقام اول كشور محسوب مي‌شود.
وي ضمن آنكه فرماندهي ارشد نيروهاي مسلح را بر عهده دارد، رييس دولت نيز محسوب مي‌شود.
انتخاب رييس جمهوري با آراي مردم و براي يك دوره شش ساله است.
رييس جمهوري همچنين مسووليت انتصاب رياست كابينه وزيران را كه متشكل از اعضاي پارلمان است ،بر عهده دارد.
نخست وزير معاون رييس جمهوري محسوب مي‌شود و رهبري حزب حاكم را در مجلس در اختيار دارد.
مجلس سريلانكا ۲۲۵نماينده دارد و دوره نمايندگي شش سال است.
رييس جمهوري از قدرت عزل و نصب نمايندگان مجلس پارلمان برخوردار است و اين توان را دارد كه حداقل يكسال پس از تشكيل مجلس آن را منحل كند.
"ماهيندرا راجپاكسه" رييس جمهوري كنوني سريلانكا در ۲۱نوامبر سال ۲۰۰۵ ميلادي در انتخابات رياست جمهوري به پيروزي دست يافت.
"راتناسيري ميكرماناياكه" نيز هم اكنون مقام نخست وزيري سريلانكا را بر عهده دارد.
"اصل بيطرفي" همواره در سياست خارجي سريلانكا مورد توجه قرار گرفته است و هم اكنون اصل عدم تعهد پايه اصلي سياست خارجي اين كشور را تشكيل مي‌دهد.
عدم دخالت در امور داخلي كشورها، عدم تجاوز و توسل به زور، احترام به حق حاكميت و تماميت ارضي و همزيستي مسالمت آميز از اصول سياست خارجي سريلانكا محسوب مي‌شود.
اين كشور در سال ۱۹۵۵ميلادي به عضويت سازمان ملل متحد در آمد.
سريلانكا همچنين درسازمان‌هايي نظير جنبش عدم تعهد(،(NAMسازمان بين‌المللي انرژي اتمي( ،(IAEAاتحاديه همكاري‌هاي منطقه‌اي جنوب آسيا( ،(SAARKسازمان آموزشي، علمي و فرهنگي سازمان ملل( ،(UNESCOسازمان گردشگري جهاني(،(WTO سازمان بهداشت جهاني( (WHOعضويت دارد.
اقوام و نژادها در سريلانكا
در سريلانكا اقوام و نژادهاي گوناگوني زندگي مي‌كنند كه عبارتند از:
۱نژاد سينهالي( ،(Sinhaleseمهمترين نژاد در سريلانكا و حدود ۷۴درصد كل جمعيت اين كشور را تشكيل مي‌دهند.
سينهالي‌ها از اقوام مردم آريايي هستند كه از شمال هند به سريلانكا مهاجرت كردند.
اقوام سنيهالي بيشتر در مركز و جنوب سريلانكا پراكنده هستند.
۲تاميلي‌ها( (Tamilsاز ديگر نژادهاي مهم در سريلانكا محسوب مي‌شوند و ۱۸ درصد جمعيت اين كشور را در بر مي‌گيرند.
تاميل‌ها به دو دسته "تاميل‌هاي سيلاني"( (Ceylon Tamilsو تاميل هندي ( (Indian Tamilsتقسيم مي‌شوند.
اقوام تاميل كه بزرگترين اقليت نژادي در سريلانكا را تشكيل مي‌دهند بيشتر در ايالت‌هاي شمالي و شمال شرقي ساكن هستند.
"برگر"ها(" ،(Burghersاوراسيان"ها( ،(Eurasiansچيني‌ها و "مالاي"ها نيز يك درصد جمعيت نژادي در سريلانكا را تشكيل مي‌دهند.
زبان مردم سريلانكا
زبان سينهالي در سريلانكا زبان رايج و رسمي است اما مردم اين كشور به زبان‌هاي تاميلي و انگليسي نيز صحبت مي‌كنند.
زبان تاميلي كه تاميل‌ها و مسلمانان به آن تكلم مي‌كنند از زبان‌هاي كهن جهان است.
بالغ بر ۸۰ميليون نفر از تاميل‌ها در هند، سنگاپور، برمه، اندونزي، ويتنام و برخي كشورهاي شرق آسيا به آن تكلم مي‌كنند.
زبان انگليسي نيز با توجه به حضور انگليسي‌ها در گذشته اين كشور به عنوان زبان ارتباطي به رسميت شناخته شده و كاربرد نسبتا مهمي در سريلانكا دارد.
اديان در سريلانكا
طبق قانون اساسي سريلانكا "بوديسم" دين رسمي اين كشور است و بوداييان ۷۰درصد جمعيت اين كشور را تشكيل مي‌دهند.
پيروان مذهب هندو ۱۶درصد، مسيحيان ۷درصد و مسلمانان نيز ۷درصد كل جمعيت سريلانكا را شامل مي‌شوند.
صادرات و واردات سريلانكا
سيستم اقتصادي سريلانكا مبني بر اقتصاد آزاد برنامه‌ريزي شده و سياست ترغيب و توسعه صادرات يكي از هدف‌هاي عمده سياست اقتصادي اين كشور است.
چاي، منسوجات، پوشاك، كائوچو، نارگيل، سنگ‌هاي قيمتي، ادويه‌جات و قهوه منابع اصلي صادرات سريلانكا هستند.
بازارهاي عمده اين كشور انگليس، آمريكا، آلمان، بلژيك، ژاپن، هلند، فرانسه و كشورهاي آسياي ميانه هستند.
عمده‌ترين اقلام وارداتي اين كشور شامل كالاهاي مصرفي(غذا، نوشيدني، برنج، آرد،شكر) كالاهاي واسطه‌اي(نفت، كود ومواد شيميايي) و كالاهاي سرمايه‌گذاري (تجهيزات حمل ونقل، ماشين آلات و مواد ساختماني) كاغذ، تجهيزات پزشكي، دارويي و لوازم برقي است.
ژاپن، هند، هنگ كنگ، كره‌جنوبي، تايوان و آمريكا منابع عمده وارداتي سريلانكا محسوب مي‌شوند.
ادامه دارد...
نمایی از این کوهقلۀ آدم Adam’s peak در کوه 2300 متری راهون واقع در جنوب سریلانکا از جمله کوه های مقدسی است که بین پیروان مذاهب مختلف جایگاه ویژه ای دارد . بوداییان این کوه را به عنوان سری پادا (جای پای بودا ) ستایش می کنند . هندوان معتقدند این محل جای پای شیوا(يكي از خدايان هندي) است و به آن احترام می گذارند . مسیحیان آن را جای پای حضرت آدم(ع) می دانند. مسلمانان محلی سریلانکا نیز اعتقاد دارند که خداوند حضرت آدم(ع) را پس رانده شدن از بهشت و هبوط به زمین در این مکان بر روی یک پا ایستانيد تا توبه اش پذیرفته شود، لذا این اثرجای پای حضرت آدم (ع) است. حقیقت اعتقادات این ادیان چهارگانه (که هر کدام در سریلانکا پیروانی دارند )هر چه باشد ، این کوه محل تلاقی اعتقاد مشترک آنان مبني بر قداست این محل است .
قله آدم دارای بیش از 2300 متر ارتفاع است و حتی از کلمبو پایتخت سریلانکا نیز مشهورتر است . فرو رفتگی صخره در قله آن ، نمایانگر جای پای بزرگی به ابعاد حدود یک متر در دو متر می باشد و از روزگاران کهن این محل به عنوان زیارتگاه پیروان مذاهب مختلف به شمار می رفته كه همه ساله دهها هزارنفرازاقشار مختلف مردم با اعتقادات گوناگون بدور از اختلاف های عقیدتی ، با قلبی آکنده از عشق وایمان و محبت ، ذکرگویان از دامنه کوه با پایی برهنه به سمت قله ره می پیمایند. به علت کوهستانی و جنگلی بودن مسیر حرکت و وجود حیوانات وحشی و مه غلیظ و بارانهای شدید موسمی، ایام زیارتی قله آدم (ع) فقط فصل خاصی از سال را در برمی گیرد که معمولا از ماه دسامبر (آذرماه) آغاز وتا اوایل آوریل (فروردین ماه) ادامه می یابد .
در ابتدا، راه رسیدن به قله خیلی ناهموار بود ، ولی در اثر رفت وآمد هاي بسيار مسیرهای بهتر و آسانتری نیز شناخته شد .
در حال حاضر سه راه برای رسیدن به قله مورد استفاده قرار می گیرد :
1- راهی که ازشهر هتن (Hottan) آغاز وبا گذر از روستاهای کوهستانی به قله می رسد.
2- راهی که ازشهرراتناپورآغاز وبا گذرازروستاهای گیلیمالد و پالاباتگاله به قله ختم میشود.
3- مسیری که از کورووتیا شروع وبه قله منتهی می گردد.
بهترین راهی که در حال حاضر اغلب زائرین ازآن استفاده می کنند مسیر شماره یک است که عموما از میان باغ های چای عبور می کند .
راهی که از شهر رانتاپورا آغاز می شود معمولا از میان جنگل هایی عبور می کند که حیوانات وحشی از قبیل خرس ، شیر ، یوزپلنگ و ....در آنجا یافت می شود و قسمتی از آن نیز از کنارجنگل معروف باران سریلانکا (Virgin Rain ) می گذرد . این راه اگرچه دارای استراحتگاه های متعددی است ، ولی راه دشواري است. طبیعت سبز و جادویی منطقه، موسیقی افسونگر آبشارها و جویبارها ، نغمات آسمانی و گوش نواز پرندگان هر زائر و مسافری را به لذتی مدام و مستدام می برد و مسحور می کند.
زائرینی که از این راه استفاده می کنند، در مسیر خود از کنار معبدی ژاپنی عبور می کنند. هر روز صبح با طلوع خورشید ، یک روحانی ژاپنی همراه با خواندن سرودهای مذهبی طبل بزرگ خود را به صدا در می آورد و در کنار او روحانی دیگر با کوبیدن طبل های کوچکتر او را همراهی می کند .
صدای طبل از پایین کوه و صدای زنگ معبد قله آدم (ع) از بالای کوه درهم آمیخته و در کوهستان های اطراف می پیچد و پژواک آن هارمونی زیبا و شنیدنی را به وجود می آورد که هر شنونده ای را مبهوت و حیرت زده نموده و به لحظاتي معنوي و دل انگيز مي برد كه خاطره آن براي سالیان سال در ذهنش باقی می ماند.
براساس گفته برخی، بهترین مسیری که در حال حاضر برای صعود به قله استفاده می شود، سال ها پیش توسط زائرین ایرانی کشف شده که در آن زمان نام این مسیر را "راه صلواتی" گذاشته اند.
امروزه زائرین با استفاده از وسیله نقلیه ، خود را به معبد صلح می رسانند ، ولی از آنجا به بعد مجبورند که با پای پیاده عازم قله شوند ودر طول مسیر ، پله های متعددی را طی کنند که در دل کوه وصخره ها کنده شده اند .
جایگاه بعدی محلی است به نام « سیتاگانگولا »( Seetha Gangula) که درآن چشمه آب زلال وسردی وجود دارد زایرین در آن چشمه ، شستشو مي نمايند ،لباس پاکیزه و سفید می پوشند و سكه هايي كه براي نذر آورده اند در آب چشمه شسته و آماده زیارت جای پای حضرت آدم (ع) می شوند. پس از طی مسافتی به محل باریک و شکاف مانندی می رسند که فقط یک نفر می تواند از آن عبور کند بعد از آن شیب تندی وجود دارد که بالا رفتن از آن کار سخت وطاقت فرسایی است. طول مسیر پیاده روی حدود 5/6 کیلومتر است و زائرین هرچه به مکان مقدس نزدیک ترمی شوند حالت معنوی بیشتری به خود می گیرند. از سخنان نابجا پرهیز می کنند و به تکرار ذکر و دعا می پردازند. آنان به هنگام حرکت به سمت قله وقتی از کنار ديگرزائران عبور می کنند این سرود را مي خوانند:" امیدواریم الطاف خداوند متعال شامل حال شما شود ، ای کسانی که در حال پایین آمدن ( یا بالا رفتن) هستید."
در آخرین نقطه مسیر و در نوک قله یک سکوی بزرگ و هموار وجود دارد. در یک طرف سکوچراغی است که در طول سال همیشه با استفاده از روغن نارگیل روشن نگاه داشته میشود. روغن این چراغ بوسیله نذرو نیاز زائرین تامین می شود.اغلب مردم برای ادای مناسک مخصوص گرد این چراغ جمع می شوند و پس از پایان زیارت با به صدا درآوردن زنگ بزرگی پایان مراسم را اعلام می كنند.
زیارت کنندگان برای در امان بودن از گرمازدگی اغلب شبانه به سمت قله صعود می کنند و پس از زیارت نیزحدود دو ساعت در بالای کوه به انتظار طلوع خورشید که منظره ای بدیع، زیبا و وصف ناپذیر دارد می نشینند.
باد شمال شرقی- که در این فصل می وزد- منظره ای زیبایی از حرکت ابرهای سفید را در پایین قله به وجود می آورد . به هنگام تابش اولین اشعه خورشید ابرها به صورت مثلثی شکل مشاهده می شوند. این منظره زیبا در سه مرحله تکامل یافته و تا حدود نیم ساعت در افق نمایان است بطوریکه هر بیننده ای تصور می کند که خورشید سه بار طلوع می کند. چون ابتدا خورشید به رنگ صورتی کم رنگ است و پس از چند دقیقه به صورت یک گوی آتشین قرمز رنگ در می آید و در نهایت به رنگ طلایی تبدیل می شود.
پس از طلوع کامل خورشید سایه آبی رنگ کوه مقدس بر روی کوههای مجاور می افتد و مردم عادی این پرتوافکنی و تششعات زیبا را ناشی از سنگ های گرانبهای زیادی می دانند که در دل این کوه نهفته است.
اعتقاد مسلمانان نسبت به کوه راهون
همانگونه که پیشتر اشاره شد اکثر مسلمانان محلی نسبت به این کوه احترام خاصی قائلند و در فصل زیارت همراه با پیروان ادیان دیگر برای زیارت جای پای حضرت آدم (ع) راهی این قله می گردند. آنان با استناد به روایات و کتب تاریخی بر صحیح بودن جای پای حضرت آدم تاکید می ورزند. مرحوم سید اختر امام ، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه" پرونیا" در مقاله ای تحت عنوان «روابط تاریخی بین ایران و سیلان» با استناد به روایتی از تاریخ ابن اثیر نقل می کند که حضرت علی(ع) فرمودند: حضرت آدم(ع) در قله سیلان فرود آمد. سعودی نیز درمروج الذهب نقل می کند که : آدم ابوالبشر در کوه راهون در جزیره سراندیب هند فرود آمد.
خاقانی شاعر معروف فارسی زبان در مدح پیغمبر اسلام (ص) می گوید:
"نام کوهي است مشهور که حضرت آدم عليه السلام از بهشت بدانجا فرود آمد ومقام کرد و نقش قدم او در آنجا هست ، و بعضي گويند نام شهري است بزرگ بر لب دريا و آن کوه منسوب به آن شهر است ، و گويند قبر ابوالبشر در آنجا است."
نظامی هم از آن اینگونه یاد می کند:
ابن بطوطه در کتاب خود شرح مفصلی از زیارت جای پای حضرت آدم (ع) در کوه راهون آورده و درپاسخ پادشاه سیلان که هدف از سفر وی به سیلان را سوال کرده بود،جواب میدهد که برای زیارت جای پای حضرت آدم (ع) آمده ام، لذا پادشاه سیلان مقدمات سفر وی به قله را فراهم می سازد.
بر اساس اعتقاد برخی مسلمانان سریلانکایی سنگ های گرانبهای یاقوت،زمرد،زبرجد و ... موجود در سریلانکا که اغلب در دامنه های کوه راهون یافت می شوند. از قطره های اشک چشم حضرت آدم علیه السلام است که جهت قبولی توبه اش به در گاه خداوند متعال گریه و زاری کرده است.
به هر حال بنای این اعتقادات هرچه که باشد، در حال حاضر قله حضرت آدم (ع) به عنوان یکی از اماکن زیارتی نه تنها برای مردم سریلانکا قابل احترام است ،بلکه یکی ازجاذبه های توریستی این کشور محسوب می شود که با وجود دشواری راه ، سالانه هزاران جهانگرد و مسافر از این مکان مقدس بازدید می کنند.
در ابتدا، راه رسیدن به قله خیلی ناهموار بود ، ولی در اثر رفت وآمد هاي بسيار مسیرهای بهتر و آسانتری نیز شناخته شد .
در حال حاضر سه راه برای رسیدن به قله مورد استفاده قرار می گیرد :
1- راهی که ازشهر هتن (Hottan) آغاز وبا گذر از روستاهای کوهستانی به قله می رسد.
2- راهی که ازشهرراتناپورآغاز وبا گذرازروستاهای گیلیمالد و پالاباتگاله به قله ختم میشود.
3- مسیری که از کورووتیا شروع وبه قله منتهی می گردد.
بهترین راهی که در حال حاضر اغلب زائرین ازآن استفاده می کنند مسیر شماره یک است که عموما از میان باغ های چای عبور می کند .
راهی که از شهر رانتاپورا آغاز می شود معمولا از میان جنگل هایی عبور می کند که حیوانات وحشی از قبیل خرس ، شیر ، یوزپلنگ و ....در آنجا یافت می شود و قسمتی از آن نیز از کنارجنگل معروف باران سریلانکا (Virgin Rain ) می گذرد . این راه اگرچه دارای استراحتگاه های متعددی است ، ولی راه دشواري است. طبیعت سبز و جادویی منطقه، موسیقی افسونگر آبشارها و جویبارها ، نغمات آسمانی و گوش نواز پرندگان هر زائر و مسافری را به لذتی مدام و مستدام می برد و مسحور می کند.
زائرینی که از این راه استفاده می کنند، در مسیر خود از کنار معبدی ژاپنی عبور می کنند. هر روز صبح با طلوع خورشید ، یک روحانی ژاپنی همراه با خواندن سرودهای مذهبی طبل بزرگ خود را به صدا در می آورد و در کنار او روحانی دیگر با کوبیدن طبل های کوچکتر او را همراهی می کند .
صدای طبل از پایین کوه و صدای زنگ معبد قله آدم (ع) از بالای کوه درهم آمیخته و در کوهستان های اطراف می پیچد و پژواک آن هارمونی زیبا و شنیدنی را به وجود می آورد که هر شنونده ای را مبهوت و حیرت زده نموده و به لحظاتي معنوي و دل انگيز مي برد كه خاطره آن براي سالیان سال در ذهنش باقی می ماند.
براساس گفته برخی، بهترین مسیری که در حال حاضر برای صعود به قله استفاده می شود، سال ها پیش توسط زائرین ایرانی کشف شده که در آن زمان نام این مسیر را "راه صلواتی" گذاشته اند.
امروزه زائرین با استفاده از وسیله نقلیه ، خود را به معبد صلح می رسانند ، ولی از آنجا به بعد مجبورند که با پای پیاده عازم قله شوند ودر طول مسیر ، پله های متعددی را طی کنند که در دل کوه وصخره ها کنده شده اند .
جایگاه بعدی محلی است به نام « سیتاگانگولا »( Seetha Gangula) که درآن چشمه آب زلال وسردی وجود دارد زایرین در آن چشمه ، شستشو مي نمايند ،لباس پاکیزه و سفید می پوشند و سكه هايي كه براي نذر آورده اند در آب چشمه شسته و آماده زیارت جای پای حضرت آدم (ع) می شوند. پس از طی مسافتی به محل باریک و شکاف مانندی می رسند که فقط یک نفر می تواند از آن عبور کند بعد از آن شیب تندی وجود دارد که بالا رفتن از آن کار سخت وطاقت فرسایی است. طول مسیر پیاده روی حدود 5/6 کیلومتر است و زائرین هرچه به مکان مقدس نزدیک ترمی شوند حالت معنوی بیشتری به خود می گیرند. از سخنان نابجا پرهیز می کنند و به تکرار ذکر و دعا می پردازند. آنان به هنگام حرکت به سمت قله وقتی از کنار ديگرزائران عبور می کنند این سرود را مي خوانند:" امیدواریم الطاف خداوند متعال شامل حال شما شود ، ای کسانی که در حال پایین آمدن ( یا بالا رفتن) هستید."
در آخرین نقطه مسیر و در نوک قله یک سکوی بزرگ و هموار وجود دارد. در یک طرف سکوچراغی است که در طول سال همیشه با استفاده از روغن نارگیل روشن نگاه داشته میشود. روغن این چراغ بوسیله نذرو نیاز زائرین تامین می شود.اغلب مردم برای ادای مناسک مخصوص گرد این چراغ جمع می شوند و پس از پایان زیارت با به صدا درآوردن زنگ بزرگی پایان مراسم را اعلام می كنند.
زیارت کنندگان برای در امان بودن از گرمازدگی اغلب شبانه به سمت قله صعود می کنند و پس از زیارت نیزحدود دو ساعت در بالای کوه به انتظار طلوع خورشید که منظره ای بدیع، زیبا و وصف ناپذیر دارد می نشینند.
باد شمال شرقی- که در این فصل می وزد- منظره ای زیبایی از حرکت ابرهای سفید را در پایین قله به وجود می آورد . به هنگام تابش اولین اشعه خورشید ابرها به صورت مثلثی شکل مشاهده می شوند. این منظره زیبا در سه مرحله تکامل یافته و تا حدود نیم ساعت در افق نمایان است بطوریکه هر بیننده ای تصور می کند که خورشید سه بار طلوع می کند. چون ابتدا خورشید به رنگ صورتی کم رنگ است و پس از چند دقیقه به صورت یک گوی آتشین قرمز رنگ در می آید و در نهایت به رنگ طلایی تبدیل می شود.
پس از طلوع کامل خورشید سایه آبی رنگ کوه مقدس بر روی کوههای مجاور می افتد و مردم عادی این پرتوافکنی و تششعات زیبا را ناشی از سنگ های گرانبهای زیادی می دانند که در دل این کوه نهفته است.
اعتقاد مسلمانان نسبت به کوه راهون
همانگونه که پیشتر اشاره شد اکثر مسلمانان محلی نسبت به این کوه احترام خاصی قائلند و در فصل زیارت همراه با پیروان ادیان دیگر برای زیارت جای پای حضرت آدم (ع) راهی این قله می گردند. آنان با استناد به روایات و کتب تاریخی بر صحیح بودن جای پای حضرت آدم تاکید می ورزند. مرحوم سید اختر امام ، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه" پرونیا" در مقاله ای تحت عنوان «روابط تاریخی بین ایران و سیلان» با استناد به روایتی از تاریخ ابن اثیر نقل می کند که حضرت علی(ع) فرمودند: حضرت آدم(ع) در قله سیلان فرود آمد. سعودی نیز درمروج الذهب نقل می کند که : آدم ابوالبشر در کوه راهون در جزیره سراندیب هند فرود آمد.
خاقانی شاعر معروف فارسی زبان در مدح پیغمبر اسلام (ص) می گوید:
گر مدحتش به خاک سراندیب ادا کنم گوهر زخاک آدم و حوا برآورم
در جای دیگر سروده است که: آنجا که دم گشاد اسرافیل دعوتش جان بازیافت پیر سراندیب در زمان
در لغت نامه برهان قاطع شرح سراندیب را این چنین می خوانیم:"نام کوهي است مشهور که حضرت آدم عليه السلام از بهشت بدانجا فرود آمد ومقام کرد و نقش قدم او در آنجا هست ، و بعضي گويند نام شهري است بزرگ بر لب دريا و آن کوه منسوب به آن شهر است ، و گويند قبر ابوالبشر در آنجا است."
نظامی هم از آن اینگونه یاد می کند:
سرانديب را کار بر هم زدم قدم بر قدمگاه آدم زدم
ابن سینا نیز در کتاب جواهرنامه خود در خلال تشریح کیفیت سنگ های قیمتی موجود در سریلانکا به مسئله جای پای حضرت آدم (ع) در آنجا اشاره کرده است.ابن بطوطه در کتاب خود شرح مفصلی از زیارت جای پای حضرت آدم (ع) در کوه راهون آورده و درپاسخ پادشاه سیلان که هدف از سفر وی به سیلان را سوال کرده بود،جواب میدهد که برای زیارت جای پای حضرت آدم (ع) آمده ام، لذا پادشاه سیلان مقدمات سفر وی به قله را فراهم می سازد.
بر اساس اعتقاد برخی مسلمانان سریلانکایی سنگ های گرانبهای یاقوت،زمرد،زبرجد و ... موجود در سریلانکا که اغلب در دامنه های کوه راهون یافت می شوند. از قطره های اشک چشم حضرت آدم علیه السلام است که جهت قبولی توبه اش به در گاه خداوند متعال گریه و زاری کرده است.
به هر حال بنای این اعتقادات هرچه که باشد، در حال حاضر قله حضرت آدم (ع) به عنوان یکی از اماکن زیارتی نه تنها برای مردم سریلانکا قابل احترام است ،بلکه یکی ازجاذبه های توریستی این کشور محسوب می شود که با وجود دشواری راه ، سالانه هزاران جهانگرد و مسافر از این مکان مقدس بازدید می کنند.
طلوع بر فراز این کوه
شهری کوچک در مسیرمنابع:
· مجلهExplore Srilanka
· مقاله پروفسورسید اختر امام (تاریخ روابط فرهنگی بین ایران و سریلانکا)
· مطبوعات سریلانکا
· فصلنامه فرهنگ و مردم ش 1
· مجله چشم انداز- سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی
سنت وینسنت و گرنادین یک کشور جزیره‌ای کوچک در دریای کارائیب است.
سنت وینسنت و گرنادین در سال ۱۹۷۹ از بریتانیای کبیر استقلال یافت .
سنت وینسنت و گرنادین حدود ۱۱۳٬۰۰۰ نفر (آمار سال ۲۰۰۲) جمعیت دارد. این کشور عضو اتحادیه کشورهای همسود (همسود بریتانیا) می‌باشد. پایتخت این کشور، شهر کینگزتاون با جمعیت ۱۶٬۲۰۹ نفر (آمار سال ۲۰۰۰) است.
جمهوری اسلامی در سال ۱۳۸۷ با این کشور رابطه برقرار کرد.در پی برقراری این ارتباط، دولت محمود احمدی نژاد کمکی به ارزش ۷ میلیون دلار برای تکمیل فرودگاه به این کشور ارائه کرد.
برای دیدن عکس ها در سایز بزرگتر روی آنها کلیک کنید .
نمایی از ماله، پایتخت مالدیو
نمایی از ماله، پایتخت مالدیومالدیو کشوری است جزیره‌ای در اقیانوس هند. پایتخت آن ماله است. حکومت مالدیو جمهوری است. این کشور عضو اتحادیه کشورهای همسود می‌باشد.
مجمع الجزایر مالدیو در جنوب غربی کرانه‌های هندوستان قرار گرفته و کوتاهترین فاصلهٔ آن تا کرانه‌های هند، ۶۰۰ کیلومتر است. مالدیو شامل ۱۱۹۲ جزیره مرجانی کوچک، مسطح و کم‌ارتفاع و شمار زیادی آبسنگ است که تنها ۲۰۲ جزیره از آنها مسکونی هستند، روی هم رفته ۲۹۸ کیلومتر مربع پهناوری دارند و تنها 3/0% قلمرو مالدیو را پوشش می‌دهند. اما قلمرو دریایی مالدیو با ۸۵۰ کیلومتر درازا و ۱۳۰ کیلومتر پهنا، ۱۱۵۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. بلندای هر یک از این جزیره‌ها از سطح دریا از بیش از ۳ متر تجاوز نمی‌کند. مالدیو تپه ماهور و رودخانه‌ای ندارد.
اقتصاد مالدیو بر پایهٔ کشاورزی، ماهیگیری و گردشگری استوار است. در مالدیو، نارگیل، ذرت، ارزن، سیب‌زمینی شیرین و میوه‌جات به عمل می‌آید. در این کشور صنعت کشتی‌سازی رونق دارد و مردم آن به صنایع‌دستی علاقه‌مندند. از مالدیو، ماهی، گوشت، صنایع‌دستی و نارگیل صادر میشود.
برخی از جزایر مالدیو برای گردشگری اختصاص یافته‌اند. در این جزایر هتل‌هایی برای اقامت گردشگران ساخته شده که بیشتر کارمندان آن از مهاجران کشورهای همسایه هستند. گردشگران مستقیماّ از فرودگاه بین‌المللی ماله به این جزایر می‌آیند. مردم عادی مالدیو، ارتباط چندانی با گردشگران خارجی ندارند.
مردم مالدیو، آمیزه‌ای از نژادهای سینهالی، دراویدی، آفریقایی و عرب هستند.
زبان رسمی مالدیو، زبان دیوهی است که زبانی از خانواده هندوآریایی بوده و با زبان سینهالی (زبان رسمی سری لانکا) هم‌خانواده است.
مجمع الجزایر مالدیو در جنوب غربی کرانه‌های هندوستان قرار گرفته و کوتاهترین فاصلهٔ آن تا کرانه‌های هند، ۶۰۰ کیلومتر است. مالدیو شامل ۱۱۹۲ جزیره مرجانی کوچک، مسطح و کم‌ارتفاع و شمار زیادی آبسنگ است که تنها ۲۰۲ جزیره از آنها مسکونی هستند، روی هم رفته ۲۹۸ کیلومتر مربع پهناوری دارند و تنها 3/0% قلمرو مالدیو را پوشش می‌دهند. اما قلمرو دریایی مالدیو با ۸۵۰ کیلومتر درازا و ۱۳۰ کیلومتر پهنا، ۱۱۵۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. بلندای هر یک از این جزیره‌ها از سطح دریا از بیش از ۳ متر تجاوز نمی‌کند. مالدیو تپه ماهور و رودخانه‌ای ندارد.
اقتصاد مالدیو بر پایهٔ کشاورزی، ماهیگیری و گردشگری استوار است. در مالدیو، نارگیل، ذرت، ارزن، سیب‌زمینی شیرین و میوه‌جات به عمل می‌آید. در این کشور صنعت کشتی‌سازی رونق دارد و مردم آن به صنایع‌دستی علاقه‌مندند. از مالدیو، ماهی، گوشت، صنایع‌دستی و نارگیل صادر میشود.
برخی از جزایر مالدیو برای گردشگری اختصاص یافته‌اند. در این جزایر هتل‌هایی برای اقامت گردشگران ساخته شده که بیشتر کارمندان آن از مهاجران کشورهای همسایه هستند. گردشگران مستقیماّ از فرودگاه بین‌المللی ماله به این جزایر می‌آیند. مردم عادی مالدیو، ارتباط چندانی با گردشگران خارجی ندارند.
مردم مالدیو، آمیزه‌ای از نژادهای سینهالی، دراویدی، آفریقایی و عرب هستند.
زبان رسمی مالدیو، زبان دیوهی است که زبانی از خانواده هندوآریایی بوده و با زبان سینهالی (زبان رسمی سری لانکا) هم‌خانواده است.
بیشبنهٔ مطلق (صد در صد) مردم بومی مالدیو مسلمان سنی هستند و اسلام دین رسمی این کشور است. پیشینهٔ اسلام در مالدیو به سدهٔ دوازدهم میلادی باز می‌گردد، هنگامی که دریانوردان مسلمان به این سرزمین آمده‌اند. پیشتر، ساکنان مالدیو پیرو آیین بودا بوده‌اند.
Subscribe to:
Posts (Atom)
